ΕΝΑΣ ΙΡΛΑΝΔΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΑ ΤΗ ΧΩΡΑ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΑΝΙΚΟ

Μεγάλος αριθμός ταξιδιωτών του Τιτανικού ήταν Ιρλανδοί που αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή στην Αμερική. Μία από τις αιτίες αυτού του τεράστιου μεταναστευτικού ρεύματος ήταν ο λιμός της πατάτας που αποδεκάτισε την Ιρλανδία από τα μέσα του 19^ου αιώνα.  Λόγω της βρετανικής κυριαρχίας, στους Καθολικούς Ιρλανδούς είχαν απαγορευτεί βασικά επαγγέλματα και η αγορά γης. Νοικιάζοντας μικρά αγροτεμάχια από απόντες Βρετανούς γαιοκτήμονες, καλλιεργούσαν αποκλειστικά πατάτες, καθώς απέδιδαν μέχρι και τρεις φορές περισσότερο σε σύγκριση με τα σιτηρά και συντηρούσαν πολυμελείς οικογένειες ολόκληρο το χρόνο.

Το καλοκαίρι του 1845, ένας μύκητας προερχόμενος από τη Βόρεια Αμερική έφτασε στην Ιρλανδία και σάπισε τις καλλιέργειες πατάτας από τις οποίες εξαρτιόταν η επιβίωση του φτωχότερου πληθυσμού της Ιρλανδίας, ένα φαινόμενο που επαναλήφθηκε τα επόμενα χρόνια. Ο λιμός μετατράπηκε σε εθνική τραγωδία και προκάλεσε μια καταστροφική περίοδο μαζικής πείνας και ασθενειών που σκότωσε περίπου 1 εκατομμύριο ανθρώπους και ανάγκασε άλλο 1,5 εκατομμύριο να μεταναστεύσει.

Ένας από τους επιβάτες της 3^ης θέσης του Τιτανικού ήταν ο Eugene Daly. Το πλοίο, πριν περάσει τον Ατλαντικό, σταμάτησε στο Queenstown της Ιρλανδίας για να παραλάβει πολλούς Ιρλανδούς πολίτες, φτωχούς καλλιεργητές τη γης κυρίως που είχαν για χρόνια «χτυπηθεί» από το λιμό της πατάτας και αναζητούσαν μια καλύτερη ζωή στην Αμερική. Οι περισσότεροι γνώριζαν ότι δεν θα επέστρεφαν ποτέ πια στην Ιρλανδία για να ξανασυναντήσουν τους αγαπημένους τους.

Όταν το πλοίο αναχώρησε  από την Ιρλανδία, o ταξιδιώτης Eugene Daly, στάθηκε στην πρύμνη του πλοίου και έπαιξε με τη γκάιντά του το τραγούδι Erin’s Lament (ο θρήνος του Έριν) εκφράζοντας, πιθανότατα, τη συγκίνηση πολλών άλλων Ιρλανδών μεταναστών που αποχαιρετούσαν για πάντα την πατρίδα τους.

Το τραγούδι είναι μια λυπημένη μελωδία αποχαιρετισμού και το συμπεριλάβαμε στη βιβλιοθήκη μας για να σας δώσουμε μια ιδέα του πόνου του αποχωρισμού από την πατρική γη που κατέκλυζε τα συναισθήματα πολλών ταξιδιωτών της 3^ης θέσης. Ελπίζουμε να σας ενθαρρύνει να δείτε το κλίμα της εποχής της μεγάλης μετανάστευσης που γινόταν με τα υπερωκεάνια εκείνα τα χρόνια. Κλίμα που έρχεται σε αντίθεση με την πανηγυρική διάθεση που επικρατούσε στην 1^η θέση.

Ο Eugene Daly σώθηκε από έναν γιατρό, επιβάτη του Καρπάθια, που περισυνέλλεξε τους ναυαγούς. Σε αυτόν διηγήθηκε τη συγκινητική στιγμή του μουσικού αποχαιρετισμού της χώρας του, λίγες μέρες πριν το ναυάγιο. Έτσι η ιστορία του έφτασε σε εμάς.

Δυο λόγια ακόμα. Το 1912, ο Eugene Daly αποχαιρετά την Ιρλανδία από τον Τιτανικό με ένα τραγούδι. Περισσότερα από 100 χρόνια μετά, ο συγγενής του, David Daly (ερμηνευτής του τραγουδιού που θα ακούσουμε), απαντά με το ίδιο ακριβώς τραγούδι στον αδελφό του παππού του που φεύγει με τον Τιτανικό για την Αμερική. Είναι ένα αντίο που περίμενε 100 χρόνια για να ειπωθεί.

Ας ακούσουμε όμως.