Ο ΠΡΩΤΟΣ ΠΟΥ ΕΙΔΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΙΤΑΝΙΚΟ ΤΟ ΠΑΓΟΒΟΥΝΟ

Ο πρώτος που είδε το παγόβουνο με το οποίο συγκρούστηκε ο Τιτανικός ήταν ο οπτήρας Frederick Fleet. Στις αρχές του 20^ου αιώνα δεν υπήρχαν ακόμη ραντάρ. Ο εντοπισμός πιθανών εμποδίων στην πορεία ενός πλοίου αναλαμβανόταν από ειδικούς ναύτες που είχαν την ονομασία οπτήρες, ουσιαστικό που προέρχεται από τον μέλλοντα του ρήματος ορώ (όψομαι). Στα αγγλικά ο ναύτης που ήταν επιφορτισμένος με αυτό το καθήκον λεγόταν lookout. Ο Frederick Fleet λοιπόν ήταν ένας από τους 6 οπτήρες που εργάζονταν στον Τιτανικό. Σε άλλο άρθρο θα μιλήσουμε περισσότερο για τους οπτήρες του Τιτανικού. Για την ώρα θα δούμε σύντομα τη ζωή του Frederick Fleet.

Γεννήθηκε στο Λίβερπουλ το 1887 και έφυγε από τη ζωή το 1965, σε ηλικία 77 χρονών, στο Σαουθάμπτον.  Γεννήθηκε και πέθανε λοιπόν σε πόλεις-λιμάνια. Άλλωστε όλη του η ζωή πέρασε κυρίως στη θάλασσα ή σε ναυπηγεία, εκτός από ένα μικρό διάστημα που δούλεψε ως πωλητής εφημερίδων. Δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα του και η μητέρα του τον εγκατέλειψε όταν ήταν μωρό και έφυγε με τον εραστή της στη Μασαχουσέτη των ΗΠΑ. Ο Frederick Fleet μεγάλωσε σε ορφανοτροφεία και για λίγα χρόνια υπό την εποπτεία μακρινών συγγενών του.

Το βράδυ του ναυαγίου.

Κατά τη διάρκεια του παρθενικού ταξιδιού, οι 6 οπτήρες εργάζονταν σε δίωρες βάρδιες στη «φωλιά του κορακιού», όπως λεγόταν το παρατηρητήριο του πλοίου, στο πρώτο κατάρτι. Το ταξίδι ήταν χωρίς απρόοπτα μέχρι τη νύχτα της 14ης Απριλίου 1912. Στις 22.00 εκείνο το βράδυ, ο Frederick Fleet και ο συνάδελφός του Reginald Lee ξεκίνησαν τη βάρδια τους.  Η νύχτα ήταν ήρεμη και χωρίς φεγγάρι, γεγονός που καθιστούσε τα παγόβουνα δύσκολο να τα δει κανείς, επειδή δεν υπήρχαν κύματα που να άφριζαν στη βάση τους και καμία αντανάκλαση από το φως του φεγγαριού.

Στις 23.40 ο Frederick Fleet είδε το παγόβουνο και χτύπησε το κουδούνι της φωλιάς του κορακιού τρεις φορές για να προειδοποιήσει τη γέφυρα ότι υπήρχε κάτι ευθεία μπροστά. Στη συνέχεια χρησιμοποίησε το τηλέφωνο της φωλιάς για να το αναφέρει. Στην κλήση απάντησε ο έκτος αξιωματικός James Moody, ο οποίος τον ρώτησε: «Τι είδες;» Ο Frederick Fleet έδωσε την προειδοποίηση: «Παγόβουνο! Ακριβώς μπροστά!» Ο Moody μετέδωσε το μήνυμα στον πρώτο αξιωματικό William Murdoch, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για την πορεία του πλοίου. Μετά την πρόσκρουση με το παγόβουνο, ο Frederick Fleet κατέβηκε στο κατάστρωμα του Τιτανικού και βοήθησε στην προετοιμασία της ναυαγοσωστικής λέμβου 6. Σώθηκε, μαζί με τους υπόλοιπους επιβάτες όταν έφτασε το Καρπάθια στο σημείο του ναυαγίου.

Το επώδυνο τέλος.

Μετά το ναυάγιο του Τιτανικού, ο Frederick Fleet εργάστηκε στο αδελφό πλοίο, τον Ολυμπιακό αλλά η White Star Line, η εταιρεία που είχε τον Τιτανικό, θεωρούσε τους ναυτικούς και το πλήρωμα του Τιτανικού μάλλον μια δυσάρεστη ενθύμηση από την οποία θα ήθελε να απαλλαγεί. Έτσι ο Frederick Fleet έφυγε μετά από ένα χρόνο και εργάστηκε σε άλλες ναυτιλιακές εταιρείες. Υπηρέτησε και σε εμπορικά πλοία καθ’ όλη τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Όταν έφυγε από τη θάλασσα το 1936, εργάστηκε στην Harland & Wolff, την εταιρεία που κατασκεύασε τον Τιτανικό, στο δεύτερο ναυπηγείο της εταιρείας στο Σαουθάμπτον. Υπηρέτησε ξανά κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Πλησιάζοντας στη συνταξιοδότηση, έγινε πωλητής εφημερίδων και αντιμετώπισε οικονομικές δυσκολίες.

Το 1917, ο Frederick Fleet παντρεύτηκε την Eva Ernestine Le Gros. Ήταν παντρεμένοι μέχρι τον θάνατό της, το 1964. Το ζευγάρι απέκτησε μια κόρη και ζούσαν με τον αδελφό της γυναίκας του στο ίδιο σπίτι. Στις 28 Δεκεμβρίου 1964, η σύζυγος του Frederick Fleet πέθανε και ο αδελφός της του έκανε έξωση από το σπίτι. Επέστρεψε στο σπίτι του κουνιάδου του και αυτοκτόνησε με απαγχονισμό στον κήπο στις 10 Ιανουαρίου 1965, 13 ημέρες μετά το θάνατο της γυναίκας του. Μοιάζει να αναζητούσε ένα οικείο χώρο για να δώσει τέρμα στη ζωή του, κοντά στο σπίτι που έζησε με τη γυναίκα του. Ήταν 77 ετών.

Ο Frederick Fleet θάφτηκε σε έναν τάφο απόρων στο νεκροταφείο Χόλιμπρουκ στο Σαουθάμπτον. Ο τάφος παρέμεινε αστόλιστος μέχρι το 1993, όταν ανεγέρθηκε μια επιτύμβια στήλη με ένα χαρακτικό του Τιτανικού, χρησιμοποιώντας δωρεές που συγκεντρώθηκαν από την Ιστορική Εταιρεία του Τιτανικού στην Αμερική.

Δύσκολο να ξέρει κανείς τι γινόταν μέσα στην ψυχή αυτού του ανθρώπου που γεννήθηκε και πέθανε στην εγκατάλειψη. Δεν θα ξέραμε τίποτα για τη ζωή του, αν δεν είχε δει πρώτος το παγόβουνο και η ιστορία των προσωπικών του τραγωδιών δεν είχε συνδεθεί με μια δημόσια τραγωδία: τη βύθιση του Τιτανικού. Τον εγκατέλειψε η μητέρα του όταν ήταν μωρό, δεν ήξερε ποιος είναι ο πατέρας του, μόλις έχασε τη γυναίκα του τον έδιωξε από το σπίτι ο κουνιάδος του και η εταιρεία του, που θα έπρεπε να τού προσφέρει ανακούφιση και συμπάθεια, τον θεωρούσε ανεπιθύμητο. Ακόμα και οι περαστικοί τον ειρωνεύονταν συχνά, όταν εργαζόταν σαν υπαίθριος εφημεριδοπώλης ρωτώντας τον: “είδες κανένα παγόβουνο σήμερα Fred“;  Εκείνος υπέφερε όλα τα χρόνια της ζωής του από εφιάλτες που είχαν περιεχόμενο το ναυάγιο του Τιτανικού. Είναι πολύ πιθανό ότι έπασχε από χρόνια διαταραχή μετατραυματικού στρες,  ψυχιατρική νόσο που δεν έγινε αναγνωρίσιμη παρά μόνο πολλά χρόνια αργότερα, με την επιστροφή των αμερικανών στρατιωτών που πολέμησαν στο Βιετνάμ. Δεν είναι παρά αναμενόμενο ότι είδε και ο ίδιος τη ζωή του ως ανεπιθύμητη στο τέλος.

Η κόρη του πέθανε το 1979 σε ηλικία περίπου 61 ετών. Δεν βρήκαμε καμία συνέντευξή της η άλλο υλικό για να μάθουμε περισσότερα για τον πατέρα της. Το όνομα του Frederick Fleet θα μείνει για πάντα γνωστό στην βιβλιογραφία για τον Τιτανικό ως ο άνθρωπος που είδε πρώτος το παγόβουνο. Εμείς θελήσαμε να αναδείξουμε, στο μέτρο του δυνατού, στοιχεία από την ζωή του. Ελπίζουμε ότι αυτή η προσπάθεια αποτελεί μια μικρή απότιση τιμής στη μνήμη του.